Opnieuw een warme dag voor de boeg! 's Ochtends gingen we eerst naar het winkelcentrum in Hatfield. We hadden op maandag mooie foto's gemaakt die we graag wilden laten afdrukken, om aan een aantal medewerkers van Lesedi la Batho te geven. Toen dat geregeld was vertrokken we weer met Chrisna.
De eerste stop was bij het Abbahuis, dit is het kindertehuis van SA cares for Life. Het was er een drukte van belang, want het tehuis gaat binnenkort over naar een ander pand. Er werd ingepakt en de oude bedjes werden geschilderd door vrijwilligers. In de babykamer was het natuurlijk lekker rustig, er waren zo'n 6 kinderen en de meesten waren lekker aan het slapen toen wij er waren.
Toen reden we weer naar Mabopane. In het centrum hadden de meisjes waar we maandag mee hadden gesproken een training gekregen van een arts. Ze worden zelf voorgelicht over allerlei medische zaken en kunnen dat vervolgens weer overbrengen op de leerlingen in het project op de middelbare school. Toen we de foto's uitdeelden leidde dat tot grote hilariteit. Een vrouw kreeg een foto van zichzelf op de fiets (de zogenaamde bedrijfsauto) die we vrijdag hadden afgeleverd. Iemand anders kreeg een foto waarop ze samen met Chrisna stond afgebeeld terwijl ze een grote schaal met eten showde. Het zijn kleine cadeautjes in onze ogen, maar voor hun een enorme verrassing.
In de grote zaal troffen we Tanya van SA Cares for Life, die een bespreking had met de cluster-care- moeders. "Ladies do you remember these two women from Holland?" We mochten er bij komen zitten en ze vertelden wat hun werk inhield. In het kort: Elke moeder heeft een aantal gezinnen onder haar hoede. Wekelijks bezoekt ze deze gezinnen, om te zien en horen hoe het gaat. Ze inventariseren de behoeftes van de gezinnen en de problemen waar ze mee geconfronteerd worden en ondernemen actie om de problemen op te lossen. Daarnaast delen ze goederen uit, zoals voedselpakketten, kleding en schoolspullen. De kinderen van deze gezinnen kunnen van hun 4e tot hun 7e jaar naar het early learning centre, een soort kleuterschool. Daar worden ze 's ochtends vroeg gebracht, krijgen de kinderen les, eten ze twee maaltijden en slapen (rusten) ze 's middags twee uur. Wanneer ze ouder zijn gaan ze naar een van de 7 middelbare scholen in Mabopane. Over twee weken is het jaar voorbij en doen de oudste kinderen hun graduation. Vandaag waren ze al aan het oefenen op de dans die ze dan zullen gaan uitvoeren voor hun familieleden.
Waarom pas zo laat uitnodigen? Waarom niet gewoon een e-mail of brief sturen, met gelijk alle gegevens er in? Chrisna legde uit dat eerder uitnodigen geen zin heeft, omdat de uitnodiging dan al weer vergeten is. En op bezoek gaan is beter, omdat je elkaar dan weer in de ogen kijkt en dat verstevigt het contact tussen Lesedi la Batho en de scholen. Ver vooruit plannen is iets wat niet in elke cultuur normaal is...
Aan het eind van de middag reden we terug naar Pretoria en werden we opgepikt door Riekie van den Berg. Zij is de oprichtster van SA Cares for Life en bij haar zouden we de laatste dagen logeren. Dat betekende nog een reis van een klein uur, want Riekie en haar man wonen buiten de stad op een plaas (boerderij). Heerlijk om meer in de natuur te zijn en toch ook nog even een andere kant van Zuid Afrika te ervaren. Het was een enerverende, maar mooie dag.
Mooi blij!
Els en Petra-Nelleke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten